يكي از راههاي تأثير گذاري، كنترل و بهره برداري از ديگران، مهارت قدرت ذهني و چگونگي استفاده از آن است.

معمولاً به منظور دستيابي به اين اهداف از دو راه پيش مي روند:

الف) استفاده از احساسات و برانگيخته كردن عواطف مردم

ب) تلقين و تشويق بر عقايد و باورهاي جديد

اهداف اصلي رهبران اين فرقه: 1) در اختيار داشتن نيروي انساني 2) تسلط بر اوضاع روزمره 3) كسب ثروت

عوامل لازمه براي در اختيار داشتن نيروي انساني: اختلال، فقر، تورم، عدم امنيت، عدم ثبات روابط عاطفي، حربه هايي جديد كه به مغز هيچ كس خطور نكند، اعاده و عدم استقلال (مادي و معنوي)

اين افراد با استفاده و ايجاد عوامل فوق بسته به نوع جامعه تحت سلطه، با قدرت و مهارت ذهني خود پيش مي روند، كه البته همگي آنها در ظاهر در ذهن مردم به نام اصلاحات و بازسازي جامعه تداعي مي شوند.

ايجاد رعب و عدم امنيت، اولين مقدّمه براي مطيع ساختن افراد زير سلطه است.

با سلاح تلقين و القاء افكار مورد نظر در وجود هر شخص، وي خود به خود رويه زير را پيش مي گيرد:

در مورد محور موضوع اصلي، بحث و مطالعه مي كنند.

ساعتها سراپا گوش فرا مي دهد، بدون اينكه سوالي بپرسد!

همواره به خود شك دارد و به اهدافش فكر مي كند

از خود انتقاد مي كند.

عقايد و باورهاي خود را بارها و بارها مورد بررسي قرار مي دهد.

به نتايج جديد دست مي يابد.

روش دستيابي به اين نتايج را مي يابد.

در اين راه از فردي خارج از گروه خود كمك نمي گيرد( صرفاً اين پرسش و پاسخ ها در بين خودي ها و افراد آن گروه خاص مطرح مي شود)

مهمترين عامل در اين راه، باور لياقت، لغزش ناپذيري و كارآمدي رهبر گروه و تأثير آن بر ذهن و موجوديت افراد است. با استفاده از عباراتي چون، "خداوند همواره قدرت و افكار والاتري را به رهبران اختصاص داده است" يا "اين تحوليست كه در طول تاريخ بشريت بي نظير مي باشد"

پس از گردآوري اعضاء، راهنمايان، رهبران و ... ، به تدريج مقلد، عزم خود را جزم كرده تا به هدف اصلي گروه دست يابد، هر كدام از اعضاء ديگر قادر نيستند كه تنها عمل كنند، بدان معني كه به عنوان عضوي از گروه، براي هدف اصلي گام بر مي دارند و حال، زمان احاطه ي قدرت ذهني فرا رسيده است، به طوري كه هر عضو، همواره وفادار دستورات و افكار رهبر گروه است.

سخنان، افكار و تلقينات رهبران، در سرتاسر گروه با عباراتي شفاف در سخنراني ها، راهنمايي ها، مكالمات و امور روزمره بين اعضاء موج مي زند و آهنگ آن دائماً همچون آوازي در گوش آنان جاريست. نتيجه ي تمامي اين مراحل، ابقاء هدف و باور ذهني اوليه است.

در اين بين هر فرد از آن گروه به چيز ديگري جز هدف حكّ شده در مغز خود فكر نمي كند و همراه با گروه پيش مي رود و بدتر از همه آن كه خود نمي داند كه مغز و ذهن او تحت كنترل ديگران است. وي همواره فكر مي كند كه به عنواني شخصي مستقل، با افكار و باورهاي خود عمل مي كند، اين درحاليست كه بالواقع وي تحت افكار رهبران، راهنمايان و ... است. در اصل در اين بين چيزي كه احساس نمي شود، تحول و اصلاح افكار و ذهن است، ( مثل كسي كه بوي مونواكسيد كربن را نفهمد و مدام استشمام كند!)

در اين رويه، پرورش و به اصطلاح بهسازي مغز، به تحوّلي گويند كه ناخودآگاه تمامي ساختار شخصيتي فرد را تحت سلطه خود قرار داده و تأثير آن تمامي ابعاد معنوي، روحي و جسماني شخص را در بر گيرد.

رهبران اين گروه، همواره با خودنمايي، دورويي و ايجاد تحريف و تناقض در باورهاي سنتي و ديني مقليدن خود، مسير هدف را به نفع خود تغيير مي دهند. آنان در اين راه تنها در حاشيه ي افكار و باورهاي مذهبي پيش مي روند و در عمل هيچ اثري از تلاش براي برآورده كردن نيازهاي افراد، رفع خلل در پيشرفت دنيوي و كمك به ديگران ديده نمي شود. در واقع آنان، با تسلط بر افكار و قرباني كردن اصول ديرينه ي باورها، سعي در كسب ثروت و شهرت بيشتر دارند. متأسفانه بيشتر اعضاء ديدشان به اين مسئله بسته مي ماند و كوركورانه، عقايد و افكار تحريف شده موجود در انجيل، روايتها و ادبيات كهن را پيروي مي كنند كه اين خود عامليست مهم در كنترل و احاطه بر آنان.

با عقل سليم خود وقايع موجود در جهان حاضر را دوباره بررسي كنيد، بحث ما در مورد آزادي مذاهب نيست، بلكه موضوع اصلي، سوء استفاده ي آشكارا از اذهان و افكار بيچاره ي افراديست كه بسيار ماهرانه و استادانه زير و رو شده اند.

اصول مهارت در تلقين عقايد

آنان همواره از هفت روش طبقه بندي شده، زنجيروار و داراي هدفي مشترك، براي دستيابي به القاء عقايد خود بهره مي گيرند.

1- افزايش اغتشاش روحي و تنوع فكري در افراد

اغتشاش افكار و اذهان افراد با تكرر مداوم اهداف بصورت، سمعي، بصري، گفتاري و يا تحريك در آنان به نوعي مثل هيپنوتيزم اعمال مي شود. در اين مرحله، با به هم ريختگي و درهم شكستن روال عادي افكار قبلي حاكم، سعي در به هم زدن تمركز آنان دارند كه به نوعي خود اين اغتشاش ذهني، منجر به ايجاد زمينه ي مي شود كه اعضاء ناخودآگاه نگاهي به روايا و مدّعيان اين اهداف جديد بياندازند و در اين راه تسلسل تبليغ گفتاري و در نتيجه برانگيخته شدن احساسات آنان، امري اساسيست.

2-اعمال مجازات هاي روحي

آنان در اين مرحله با ظاهري كاملاً مثبت، سعي در ايجاد حالاتي چون، حس حقارت، عدم امتيازات اجتماعي، ضعف شخصيتي، عدم ثبات شغلي و موقعيت افراد، ايجاد حس بي لياقتي و در نتيجه اضطراب و آشفتگي و ... مي كنند كه نتيجه آن، چيزي جز فروپاشي آرامش و سم پاشي روحي اذهان نيست.

آنان در واقع، اهداف خود را با بكارگيري دو روش متفاوت خشونت آميز و مسالمت آميز بصورت متناوب، پيش مي برند، بطوري كه در بعضي مواقع سلاح آنان در اين راه، صميميت، حس دوستي، اهداي امتيازات جهت جلب اطمينان و تاييد است و در برخي ديگر خشونت.

2- رواج انزواءطلبي و عدم ارتباط با خارج گروه

يكي از روشهاي رهبران اين گروه، عدم ارتباط اعضاء با دوستان، خويشاوندان و ... است كه افكار و ايدولوژي آنان به نوعي با اهداف گروه همخواني ندارد. حتّي در اين راه به حمايت مالي و ديگر نيازهاي اعضاء نيز اقدام مي شود تا ديگر نيازي به ارتباط با بيگانه ها نداشته باشند.

3- در اينجاست كه اين رهبران با حس القاء والاي ارزشها و اهداف گروه، تمركز و تجمع آنها، ايجاد برنامه هاي اغتشاشات روحي، به قدرت كنترل و تسلط بر افراد، شرايط و ديگر عوامل اجتماعي دست مي يابند.

در واقع احاطه فكري آنان براعضاي گروه تا حدّيست كه آن افراد كاملاً خود را تافته اي جدا بافته از روحيات و افكار قبل، همچنين ديگر افراد جامعه، مي دانند. كه تأثير اين حالات در آنان، بصورت حاشيه اي در رفتارشان مثل عدم قبول ديگر اذهان، كناره گيري از آنها و حتّي خيانت و حمله ور شدن به ديگر باورها و ارزشهاي قبلي خود نمايان مي شود.

آنان به تدريج با تلقينات رهبران و تحت تأثير شركت در سخنراني ها، وقايع و ... ديگر بطور كامل رابطه ي خود را با افراد خارج از گروه قطع مي كنند. در اين راه حتّي از عدم مكالمه تلفني، مكاتبه اي خود با خويشاوندان، دوستان قبلي خود در محيط آموزش، كار و ...نيز دريغ نمي كنند. در واقع اهداف گروه خود را بر هر چيزي برتري مي دهند و تمام وقت خود را صرفاً با آنها مي گذارنند.

4-تحقير ديدگاه و تصورات شخصي

اين روش، يكي از موثّرترين مراحل القائات ذهني و كنترل آن است. با تسلط و تحقير افكار و باورهاي گذشته ي افراد، سعي در زشت جلوه دادن رويه و تصورات ذهني قبلي آنان دارند و به نوعي اين افراد تحت اين فشارها به منيّت خود شك مي كنند. در ادامه، با ديده اي تحقيرآميز بر افكار، ديدگاه و احساسات قبلي خود مي نگرند، در نتيجه، با اين ترديد و اختلال در درك واقعيتهاست كه رهبران مي توانند ناگهان مسير زندگي آنان را به طرف ديدگاه و اهداف خود سوق دهند. در اين مرحله، اعضاي گروه به باورهاي فردي و گذشته خود پشت كرده، به تدريج اين افكار را منفي و در مقابل براي دستيابي به بقا و ارتقاء دانش و حس مفيد بودن در خود، پيشرو اين گروهان مي شوند.

5-تلاش هاي مكرر در ايجاد عدم اعتماد به نفس و خود باوري در افراد

تحقيقات و آمار نشان داده است كه افراد عضو اين گروه ها، به خودي خود بروي اهداف و جاري شدن آنها اراده اي مستقيم ندارند. آنها تنها در تصورات خود فكر مي كنند كه همواره حق با آنهاست و هيچ اشتباهي در اين راه مرتكب نشده اند. در اصل برخلاف تصوراتشان، آنان فقط عضوي بي اراده و تنها تحت اختيار رهبران گروه براي رسيدن به اهداف هستند.

6- ابزار و زبان احاطه ذهني

ناسازگاري، آشفتگي و عدم حمايت، ابزاريست كه در مواقع لزوم، رهبران در پيشروي و كنترل اوضاع، از آنها استفاده مي كنند. همچنين اين رهبران گاهي اوقات از اغفال مستقيم و ايجاد ترديد در حقايق و نيرنگها درخود اعضاي گروه نيز جهت تحريك و تثبيت ادّعاهاي خود بهره مي برند.

محور اصلي در گفتارها و مباحث آنها، مسائل و مشكلات ايجاد شده توسط افراد غير عضو است كه خود به نوعي زبان ارتباطي بين آنها محسوب مي شود.

اين رهبران در راه ثبات اهداف خود، دست به عباراتي جديد و شعارگونه مي زنند؛ بطور مثال: "دنياي ما، نيك، برتر، هوشيارانه است، در حالي كه دنياي ديگران، شيطاني، غيرهوشيارانه و جاهلانه است"

در اين گروه ها، انتخاب و اختيار عمل براي اعضاء، معنايي ندارد، آنها با كنترلي دقيق، هر عاملي كه منجر به تزلزل اساس و اعتبار بنياد آن گروه شود را به خودي خود محو مي كنند.

با اين تكنيك، از ايجاد افكاري مستقل در گروه جلوگيري مي شود، به طوري كه با ايجاد يك سيستم حساب شده و دقيق، هر گونه شورش در اعضاء را تشخيص و خنثي مي كنند. در سال 1984 در ايالت ارويل، با خاموشي نطق مردم، افكار و باورهاي جديد را درجامعه اي جديد ايجاد كردند، در واقع با كنترل افكار مردم است كه، خود به خود پياده كردن افكار و باورها قابل اجراست.

7- ايجاد يا استفاده از جوّ حاضر جهت اهداف مادي

در اين بين است كه با كنترل و دخالت مستقيم آنها بر افكار، باورها و اختيارات ديگران تهديد و رو به نابودي مي رود و در ادامه به تدريج مشكلاتي چون، بيماري هاي جسمي و روحي، اعتياد، توّرم اقتصادي، ورشكستگي، طلاق، عدم تمايل به تشكيل خانواده و... ايجاد خواهد شد.
تركيبي از اين هفت مرحله، به اضافه ي روشهاي ديگر و تأثير و القاي آنها بر اجتماع، همواره از تاريخ كهن بشريت تا به حال، يكي از الگوهاي رهبران بوده است، البته شايان ذكر است كه گاهي تمامي اين مراحل در قالبي غيرملموس و روشي مسالمت آميز پيش مي رود.